EuroFontyNaomiSansRashelSerifMultiFontyKody KreskowePobierzKontaktForum

Strona GłównaNasz sklepPoradnikO firmiePoradnik
Artykuły
TrueType i OpenType
Type 1 w Windows
Fonty w Windows 7
Fonty wielojęzyczne
Polonizacja Windows
Jak to się zaczęło
Tworzenie fontów
Polskie ogonki
Formaty fontów
Pismo, fonty, kroje
Inne diakrytyki
Forum dyskusyjne

Ogonki i polskie literki...

Polskie znaki diakrytyczne w fontach, popularnie nazywane po prostu ogonkami, to niewątpliwie ważny temat dla naszej rodzimej kultury i typografii. Prawidłowo zakodowane, jak również prawidłowo zaprojektowane, mogą się znacznie przyczynić do wzrostu poziomu danej publikacji. W pewnym czasopiśmie komputerowym poradzono amatorom „spolszczania” fontów aby się posłużyli francuskim cedilla w miejsce ogonka! A fe! Jakaż to by była wielka szkoda, choć takie cedille czy nawet przecinki, jako substytuty polskich znaków, straszą nas nieraz choćby z wielkich plansz reklamowych...

Czym należy się kierować projektując polskie znaki? Przede wszystkim powinny być czytelne, a więc np. nie za małe. Oprócz właściwych proporcji powinny się cechować zgodnością z charakterem danego kroju i powinny być osadzone we właściwych miejscach liter.

Jak powinny w takim razie wyglądać prawidłowe ogonki i gdzie powinny się znajdować w foncie? Pewne ogólne zasady można zauważyć porównując ich kształty i proporcje z innymi literami alfabetu.

Aogonek i Eogonek. To są typowo polskie znaki i pięknie wyglądają gdy umieścimy je w takim miejscu, aby zgadzały się z kierunkiem ręcznego kreślenia liter Ą i Ę.

Poprawne nazwy i pozycje w foncie: Aogonek (unicode 0104), aogonek (unicode 0105), Eogonek (unicode 0118), eogonek (unicode 0119).

Zdotaccent i Zacute. Kolejne znaki i kolejne zasady. „Zet z kropką” poprawnie nazywa się Zdotaccent, choć przez niektóre firmy jest kodowane jako Zdot. Warto jednak zauważyć, że ta druga nazwa (zdot) jest niezgodna z terminologią przyjętą przez Adobe i dlatego litery Ż i ż mogą być w takim wypadku niewidoczne w niektórych programach DTP. Kropka powinna być tej samej wielkości, kształtu i umiejscowienia jak w literze i.

Poprawne nazwy i pozycje w foncie: Zdotaccent (unicode 017B), zdotaccent (unicode 017C), Zacute (unicode 0179), zacute (unicode 017A).

Lslash. Aby litera Ł była gustowna i czytelna, ukośna kreska powinna być odpowiedniej długości i pod właściwym kątem. Umiejscowienie powinno odpowiadać mniej więcej środkowej kresce dużej litery E.

Poprawne nazwy i pozycje w foncie: Lslash (unicode 0141), lslash (unicode 0142).

Pozostałe polskie litery: Cacute (0106), cacute (0107), Nacute (0143), nacute (0144), Oacute (00D3), oacute (00F3), Sacute (015A), sacute (015B).

Poniższa ilustracja przedstawia wszystkie pozycje polskich diakrytyków na tablicy znaków:

[ Zobacz też: lokalizacje i fonty na zlecenie ]

[ Wracaj ]

copyright